تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
و اندوه كه خواب را ببرد ، و سخت‌تر آفريده پروردگارت اندوه است . 4 - در علل ( ج 2 ص 183 ) : بسندى از على بن ابى طالب عليه السّلام كه از او پرسيده شد از ميان آنچه خداى عزّ و جلّ آفريده از ذره‌اى كه در دريچه خانه در آيد ، فرمود چون موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا بنما بمنت تا بنگرمت ؛ خدا عزّ و جلّ فرمود : اگر كوه در برابر نورم بر جا ماند تو توانى مرا ببينى و اگر نماند تو نتوانى مرا بينى كه ناتوانى ، و چون خدا تبارك و تعالى بكوه تجلى كرد سه تيكه شد يكى به آسمان بر آمد و ديگرى به زمين فرو رفت ، و سومى ريز شد و اين ذره‌ها غبار آنست بيان : بر فرض اين خبر درست باشد و از امام باشد ، بسا مقصود اينست كه ريزه‌هاى آن كوه در همه جا يا بعضى جاها در ذره‌ها داخلند و بقدرت خدا در همه بلاد پراكنده شدند .

باب سى و ششم شهرهاى ستوده و نكوهيده و غرائب آنها

آيات قرآن :

- يونس ( 93 ) و البته جا داديم بنى اسرائيل را جايگاه درستي و روزى داديم به آنها از پاكيزه‌ها . 2 - الأنبياء ( 71 ) رها كرديمش با لوط بسوى زمين كه بركت داديم در آن براى جهانيان 81 و براى سليمان باد تندى بود كه بفرمانش روان ميشد تا زمينى كه بركت داديم در آن . 3 - المؤمنون ( 50 ) و جا داديم آنها را بر تپه‌اى كه آرامش و چشمهء آب داشت كه چشمگير بود . 4 - القصص ( 29 - 30 ) آشنا شد در سوى طور با آتشى - تا فرمايد - چون نزد