نامند ، و بروايت از ابن دريد در اين شعر جاهلى آمده است .
آرزو دارم بمانم روز من باشد همى * اوّل و اهون و زان پس آيدم روز جبار
يا بدنبالش دبار آيد كه باشد روز من * يا كه مؤنس يا عروبه بعد از آن آيد شيار
و وجه نامگذارى از آنچه گذشت روشن است و آن نحسترين روز هفته است و هيچ كارى را نشايد ، و آنچه در مدحش رسيده تقيه است چون مخالفينش متبرك شمارند بپيروى بنى اميّه ، و بيشتر مصائب اهل بيت در آن واقع شده و از اين رو اخبارى در بركت آن جعل كردند چون تبرك بروز عاشوراء .
و ممكن است برخى اخبار حمل بضرورت شود يا منسوخ باشد كه نخست مبارك بوده و بدان چه در آن واقع شده نحس شده كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در آن وفات كرد و مصائب بر اهل بيت وارد آمدند و بتبرّك مخالفان بدان انحس روزها شد ، و اين هم باخبار خود آن حضرت بوده تا لازم نيايد نسخ پس از او ، و ممكن است روز عاشورا همچنين باشد ، و اين وجه خوبيست براى جمع ميان اخبار و گرچه وجه يكم بهتر است ، و نزد منجمان روزش وابسته به ماه است و شبش به مشترى .
روز ثلثاء ( سهشنبه ) به ثاء فتحهدار كه گاهى هم مضموم شود با مدّ آخر كه در زبان قديمش جبار گفتند چون غراب روزيست براى بيشتر كارها ميانه بويژه كارهاى دشوار ، چون خدا در آن آهن را نرم كرده براى داود عليه السّلام و در مجمع البيانست كه خدا كوهها را در آن آفريده ، و روايت است كه درختها و جويها و خزندهها را در آن آفريده ، نهى و جواز حجامت هر دو در آن وارد است و جواز اقوى است ، و سفر هم خوبست ، و نزد منجمان روزش از مريخ است و شبش از زهره .
روز اربعاء ( چهارشنبه ) با 3 حركت باء و مدّ آخر ، در مصباح باء را مكسور دانسته ، گفته در كلمههاى مفرد همتا ندارد و وزن جمع دارد . . . در زبان قديم