فراوانى آورد ، اگر ميكائيل نزد تو آمدى ما به تو گرويديم و خدا اين آيه را فرستاد « او است كه آن را بدل تو اندازد بفرمان خدا » نه از پيش خودش ، و آن را بدلش وابست چون پس از فرود آن را حفظ ميكرد و مىفهميد .
« باذن اللَّه » يعنى بفرمان خدا و گفتهاند : يعنى بدانش يا باعلام خدا به او « مصدق هر آنچه برابر او است » از كتابها و موافق آنها « هدايت و بشارت براى مؤمنان » كه جنگ و سخت گرفتن بر كافران در آنست كه آن هدايت و مژده بمؤمنانست « هر كه دشمن خدا و فرشتههايش و رسولانش باشد » دشمنى با خدا انجام مخالفت و نافرمانيست و گفتهاند : دشمنى با دوستان او است « جبرئيل و ميكائيل » را باز گفت براى فضل آنها و براى آنكه يهود نام آنها را برده بودند « خدا دشمن كافرانست » نگفت دشمن آنها است براى آنكه رواست ايمان آرند و دوست شوند ( پايان ) .
ميگويم : تعبير بكافران از آنها بيان اينست كه همين اظهار دشمنى هم كفر است و آيه دليل است كه دوستى فرشتهها واجب و دشمنى آنها كفر است « و گويند چرا فرشته به دو نيايد » طبرسى - ره - در ( ج 4 ص 276 ) مجمع گفته : يعنى تا ما او را ديدار كنيم و باور داريم « و اگر فرو آوريم فرشتهاى » موافق پيشنهادشان باز ايمان نياورند و بايد ريشه كن شوند و اينست معنى قول او « كار بگذرد و مهلت نيابند » ، و گفتهاند : يعنى اگر فرشتهاى به صورت خود آيد قيامت برپا شود يا هلاكت بايست گردد .
« و اگرش فرشته سازيم » رسول را تا گواهى دهد برسالت چنانچه خواهند « بايدش او را مردى نمائيم » چون نمىتوانند فرشته را به صورت خودش بنگرند زيرا ديده آدمى از ديدن فرشته خيره شود جز اينكه به صورت جسمانى تاريك مجسم گردد و براى همين است كه فرشتهها به صورت آدمى به پيغمبران فرو شوند و جبرئيل به صورت دحيه كلبى نزد پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله مىآمد و همچنين خصمانى كه از ديوار محراب نزد داود آمدند ، و فرشتگانى كه نزد ابراهيم و لوط آمدند به صورت مهمانان آدمى بودند .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 130
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٣٠