ياد كرده است كه مرا به يك شهرى فرستد كه در آن انيسى نبينم ( 1 ) و آوازى نشنوم و براستى كه من جز خدا عز و جل را نخواهم كه يارم باشد و با انس به خدا مرا هراس و غربتى نيست خدا مرا بس . نيست شايسته پرستشى جز او بر او توكل دارم و او است پروردگار عرش عظيم و صلى اللَّه على سيدنا محمد و آله الطيبين .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
يعنى هر روز خداوند در آفرينش تازه و تقدير و تغيير دادن وضع ممكنات و برآوردن حاجت و رفع گرفتارى و كربت و بالا بردن مقام مردمى و زبون كردن ديگران و روزى بخشيدن و پرورش دادن و امور ديگريست كه تعلق بقدرت و حكمت او دارد و مقصود تسليت ابى ذر است به اينكه اميد بتغيير وضع بايد داشت و خود را نگه داشت .
قوله
« انما الطاعة مع الجماعة »
يعنى بيشتر مردم پيرو جمعيتهايند و گرچه بر باطل روند بقرينه آنچه از عبارت آيندهء آن كه
( الملك لمن غلب )
باشد استفاده مىشود .
و ممكنست مقصود اين باشد كه طاعت خداوند با جماعت اهل حقست و بهمراهى ائمه بر حق و ملك و سلطنت دنيويه با كسيست كه پيروز شود و گر چه اهل باطل باشد .
قوله
« على اخيه »
مقصود وليد بن عقبه است كه برادر مادرى عثمان بوده است و او را والى كوفه كرده بود و زمخشرى و ديگران گفتهاند هم او است كه در حال مستى با مردم نماز صبح را 4 ركعت خواند و گفت آيا ميخواهيد براى شما در آن بيفزايم پايان نقل از مجلسى ره .
من گويم - ابو ذر از رجال بزرگ و مصلحان درجه اول اصحاب پيغمبر است كه درك كرد وظيفه دارد حقرا صريح و بىپروا بگويد و در برابر حكومت باطل قيام كند و فداكارى كند و بر اين پايه در شام برابر حكومت زورگوى معاويه قيام كرد و گرفتار شكنجه تبعيد از شام شد و در مدينه بر عليه عثمان قيام كرد و گرفتار تبعيد بربذه شد و در تبعيدگاه خود بمانند مبارزى مرد و در راه عقيده مقدس خود مبارزه كرد تا شهيد شد .
كلام در برخى از نشانههاى ظهور
252 -
( 2 ) از عبد الرحمن بن مسلمه جريرى گويد به امام صادق ( ع ) گفتم مخالفان ما را سرزنش ميكنند و دروغزن شمارند كه گوئيم دو فرياد آسمانى خواهد بود ، گويند از كجا فرياد حق از فرياد باطل جدا شود و ممتاز گردد اگر هر دو فرياد از آسمان باشد ؟