شرح -
از مجلسى « ره » - قوله
« من العجليه »
گويا نسبت بيك قبيلهاى باشد و محتملست كنايه از كسى باشد كه گوساله امت و سامرى را مقدم داشتند بر امير المؤمنين ( ع ) قوله
« قال ينادى »
ظاهر اينست كه منادى همان امامست و شايد مقصود اينست كه جارچى آغاز روز و جارچى پايان روز در آواز بهم مانند .
و يا مقصود اينست كه جارچى پايان روز در آغاز روز هم جار ميكشد يا موافق با جارچى حق يا موافق همان جار آخر روز .
و محتمل است به صيغه مجهول خوانده شود يعنى آنكه در آغاز روز جار كشد گزارش دهد از جارچى آخر روز و گويد كه آن شيطان است و از او پيروى نكنيد ، چنين افاده شده است .
254 -
( 1 ) از اسحاق بن عمار از امام صادق ( ع ) فرمود به چشم نبينيد آنچه را دوست داريد تا بنو - فلان در ميان خود اختلاف كنند و چون اختلاف و دوئيت ميان آنها پديد شود مردم بطمع افتند و اختلاف كلمه باديد آيد و سفيانى خروج كند .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« حتى يختلف بنو فلان »
يعنى بنى عباس و اين يكى از اسباب ظهور امام قائمست ( ع ) و گرچه بسيار از آن عقب افتاده است . .
حديث صيحه
255 -
( 2 ) از اسماعيل بن صباح گويد شنيدم يك پيره استادى از سيف بن عميره ياد ميكرد كه گفته است من نزد ابى الدوانيق ( منصور عباسى ) بودم و خود آغاز سخن كرد و گفت اى سيف بن عميره بناچار يك جارچى باشد كه بنام يكى از فرزندان ابى طالب جار كشد ، من گفتم كسى از مردم باشد كه اين حديث را روايت كند ؟
در پاسخ گفت سوگند بدان كه جانم بدست او است اين گوشم از او شنيده كه ميفرمود : ناچار بايد جارچى بنام مردى جار كشد ، گفتم يا امير المؤمنين راستى كه من مانند اين حديث را نشنيدهام