مانند محاربين با امام ( ع ) كافرند و اسيرانى كه از آنها گرفته مىشود محكوم به اعدام فورى بودند و امام سرزنش و توبيخ بسزائى كرده است كه از آنها گذشت شده و آزاد شدند و اين بر دو وجه توجيه مىشود :
1 - ممكن است در همان حمله نخست كه قشون زيد پيشروى كرده و قشون يوسف بن عمر را شكست داده و گريزان كردهاند اسيرانى بدست ياران زيد افتاده و آنها اظهار ندامت كردهاند و پيشنهاد دادند كه ما به زور با حكومت جور همراهى كرديم ما را آزاد كنيد تا بكمك شماها با دشمنان جنگ كنيم و ياران زيد شتاب بخرج داده و يا گول خورده و آنها را آزاد كردند و اين تيرى كه به پيشانى زيد رسيده و او را شهيد كرده از طرف آنها بوده است .
2 - اسيرانى در دست داشتهاند كه زيد شهيد شده و پس از سقوط جبهه آنها را آزاد كرده و گريختهاند و امام از آنها ملامت مىكند كه چرا آنها را نكشتيد و فرار كنيد زيرا اينها پس از آزادى خطرناكترين ياوران دشمن ميشوند و موجب گرفتارى افراد مىگردند چون با آنها محشور شدهاند و آنها را شناختهاند .
در باره پيغمبر اسلام - ص
352 -
( 1 ) از ابى بصير از امام صادق ( ع ) فرمود : راستى خدا عز و جل پيغمبر خود را معاف داشت از اينكه از امت خود بكشد آنچه را پيغمبران از امت خود كشيدند و اين بلا را براى ماها مقرر ساخت .
جنگ با على - ع بدتر بود از جنگ با پيغمبر ( ص )
353 -
( 2 ) از ضريس گويد نزد امام باقر ( ع ) مباحثه در گرفت برخى مردم گفتند جنگندههاى با على ( ع ) بدترند از جنگندههاى با رسول خدا ( ص ) و برخى گفتند آنان كه با رسول خدا ( ص ) جنگيدند بدترند از آنها كه با رسول خدا ( ص ) جنگيدند گويد امام باقر مباحثه آنها را شنيد و فرمود : چه مىگوئيد ؟
در پاسخ گفتند « اصلحك اللَّه » ما در باره آنها كه با رسول خدا جنگيدند و آنها كه با على ( ع ) جنگيدند بحث كرديم برخى گفتند آنها كه با على ( ع ) جنگيدند بدترند از آنها كه با رسول خدا جنگيدند و برخى گفتند آنها كه با رسول خدا ( ص ) جنگيدند بدترند از آنها كه با على ( ع ) جنگيدند .