كوشيدهايم أحاديث را تا حد امكان از منابع پيش از سلمى استخراج كنيم . همچنين افزون بر كتب حديثي أهل سنت ، نشانى أحاديث را در كتابهاى صوفيه ونيز كتابهاى حديثي غير أهل سنت ( أعم از اماميه وزيديه واسماعيليه ) نيز به دست دهيم . در طي اين كار متوجه شديم بسيارى از أحاديث موجود در كتب صوفيه ، ميان شيعه وسنى مشترك است واين خود مىتواند گامى براي تقريب ميان اين دو مذهب به شيوهء علمي باشد . نكتهء ديگر اينكه بسيارى از أحاديث عرفانى كه فقط از طريق أهل سنت روايت شده ، در كتب متأخر شيعه نيز وجود دارد ، ولى اين قسم أحاديث را كه اصالت شيعي ندارد ، به كتب متأخر شيعه ارجاع نداديم وبه منابع أهل سنت بسنده كرديم .
معرفى مجموعهء خطى شمارهء 3989 در كتابخانهء ملّى ملك
اين مجموعه نه رساله دارد . هفت رسالهء نخست به خط محمود بن محمد بن عمر بن أبي بكر الخطيب است . وى در پايان رسالهء هفتم آورده است كه كار خود را در روز دوشنبه 23 صفر 673 به پايان رسانده است . دو رسالهء بعدى به خط ديگرى است وظاهرا بعدها آنها را به نسخه الحاق كردهاند . أستاذ ايرج افشار ومرحوم محمد تقي دانشپژوه در فهرست نسخههاى خطى كتابخانهء ملك 7 / 133 - 132 تنها هفت رسالهء نخست را به اجمال معرفى كردهاند .
1 . روضة المريدين ( برگ 1 آ تا 34 آ ) از أبو جعفر محمد بن حسين بن أحمد بن يزدانيار ، « 1 » به روايت محمد بن حمد بن علي ضرّاب همداني . ياقوت حموى « 2 » وشمس الدين ذهبي « 3 » آگاهيهاى مختصر ولى ارزشمندى دربارهء مؤلف به دست دادهاند . أو أبو جعفر محمد بن حسين بن أحمد بن إبراهيم بن دينار بن يزدانيار سعيدى همداني صوفي معروف به قاضى ( 380 - 472 ) است . حاجى خليفه از اين كتاب نام برده است . « 4 » مؤلف در ابتداى
هامش
( 1 ) . كاتب « بردانيال » نوشته كه قطعا تصحيف يزدانيار است .
( 2 ) . معجم البلدان 4 / 280 .
( 3 ) . تاريخ الإسلام 32 / 74 .
( 4 ) . كشف الظنون 1 / 932 . حاجى خليفه نيز يزدانيار را به اشتباه « يزد الأنباري » ضبط كرده است .