2 - از نظر انجام وظيفه تبليغ كه به عهده آنها است .
3 - از نظر خطا در بيان احكام و در فتوى .
4 - از نظر كردار و روشى كه پيغمبران دارند .
اما راجع بعقيده بايد گفت امت اتفاق دارند كه انبياء ( ع ) از كفر و ضلالت معصومند چه پيش از نبوت و چه بعد از آن جز اينكه طائفه از ارقه خوارج گناه را بر آنان روا دارند و چون هر گناهى به نظر آنها كفر است لازم آيد كه كفر پيغمبران را روا دانند و از آنها نقل شده كه رواست خداوند پيمبرى مبعوث كند كه مىداند كافر مىشود .
و اما راجع بتبليغ احكام هم امت اسلام و بلكه همه ارباب ملل و شرايع اتفاق دارند كه انبياء از دروغ و تحريف در تبليغ عمدا و سهوا معصومند جز قاضى كه بر سبيل نسيان و لغزش زبان آن را روا دانسته .
و اما در فتوى و بيان احكام اتفاق دارند كه معصومند جز اندكى از عامه .
و اما در كردار و روش ، عصمت آنان مورد اختلافست و در آن پنج قولست :
1 - مذهب اصحاب اماميه ما اينست كه از آنها گناه سر نزند نه صغيره و نه كبيره و نه عمدا و نه سهوا و نه بعنوان خطا در تأويل حكم و نه بعنوان تسلط سهو بر آنها از طرف خدا تعالى و خلافى در آن نيست جز از شيخ صدوق و از استادش محمد بن الحسن الوليد ره كه تجويز كردند از طرف خدا سهو بر آنها مسلط شود نه سهوى كه از طرف شيطان باشد و همچنين است قول در باره ائمه طاهرين ( ع ) .
تا آنكه گويد - عمده دليل اصحاب ما در اثبات تنزيه انبياء و ائمه از هر خطا و گناه و پستى پيش از نبوت و بعد از آن بيانات قطعى ائمه است بطور اجماع با تأييد آن باخبار بسيار تا آن جا كه به حد ضرورت رسيده و ادله عقليه هم بر آن اقامه كردند كه ما در كتاب حجت برخى را شرح داديم و هر كس تفصيل را خواهد بكتاب شافى و تنزيه الأنبياء رجوع كند تا گويد - و اما نسيانى كه در اين آيه است جمعى مفسرين آن را بمعنى ترك دانستهاند و در بسيارى از اخبار هم بدان تفسير شده است .
مصاحبه نافع وابسته عمر با امام باقر ( ع )
93 - ( 1 ) از أبى الربيع گويد در آن سالى كه هشام بن عبد الملك به حج رفت ما هم در خدمت امام باقر ( ع ) به حج رفته بوديم نافع وابسته ( عبد اللَّه بن ) عمر بن خطاب همراه هشام بود و به امام باقر ( ع ) نگريست كه در ركن خانه كعبه مردم گرد او فراهم شده بودند و رو بهشام كرد و گفت - يا أمير المؤمنين اين كسى كه مردم گرد