قوله محجمة - يعنى شاخ حجامت يعنى به اندازه پر يك شاخ حجامت خون ، يعنى هر بيش و كمى از راه ستم خون ريخته شود بسبب اينست كه آنها آغاز ستم كردند در جامعه اسلامى و غلطيدن سنگ از سنگ كنايه از اينست كه هر چيزى از محل شايسته خود بجاى ديگر منتقل شود و كنايه از تغيير احكام شرع و بدعتها است پايان نقل از مجلسى ره .
من گويم كنايه از ويرانيهاى جهانست كه بر اثر تصدى آنها بوجود آمده است .
76 - ( 1 ) از ابى العباس مكى گويد شنيدم امام باقر ( ع ) ميفرمود : عمر بعلى ( ع ) برخورد و به آن حضرت گفت تواى كه اين آيه را ميخوانى ( 8 - القلم ) كدام شماها فتنه انگيزيد ؟ و به من و رفيقم ( ابا بكر ) تعرض ميكنى و گوشه ميزنى - در پاسخ فرمود من به تو گزارش ندهم از آيهاى كه در باره بنى اميه نازل شده است ( 22 - محمد ) آيا اين اميد ميرود كه اگر متصدى كار شويد باسلام پشت كنيد و در زمين تباهى ببار آوريد و قطع رحم كنيد ؟ عمر گستاخانه گفت تو دروغ مى گوئى بنى اميه از تو خويش پرورترند ولى تو نخواهى جز دشمنى با بنى تيم ( تيره ابو بكر ) و بنى عدى ( تيره عمر ) و بنى اميه را شرح - از مجلسى ره - قوله ،
بايكم المفتون
- يعنى كدام شماها بديوانگى گرفتار شديد - باعتبار اينكه باء زائده باشد يا كدام شما جنون داريد ؟ كه مفتون مصدر باشد چون معقول بمعنى عقل يا كدام دسته شماها ديوانهايد مؤمنان يا كافران ؟ بيضاوى چنين گفته است و تعريض اين آيه بدانها براى اينست كه در شأن آنها نازل شده چون پيغمبر را براى آنچه در باره أمير المؤمنين ( ع ) گفت ديوانه خواندند . . .
77 - ( 2 ) از حرث نصرى گويد از امام باقر ( ع ) پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل ( 28 - ابراهيم ) آن كسانى كه نعمت خدا را بدل بكفر كردند ؟ فرمود آنان در تفسيرش چه گويند ؟ گفتم ما ميگوئيم منظور از آن دو فاجرترين قريشند يعنى بنى اميه و بنى مغيره ( بنى مخزوم ) گويد : سپس فرمود مقصود از آن همه قريشند خدا تعالى پيغمبر خود را مخاطب ساخت و فرمود . راستى من قريش را بر عرب برترى دادم و نعمت خود را بر آنها تمام كردم و رسول خودم
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 204
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٠٤