كتاب الكنى . اين محدّث بزرگ چند كتاب ديگر نيز دارد . در بيست سالگى ، تحقيق در باب حديث را آغاز كرد . دمشق وجزيره وعراق را زير پا گذاشت . ابتدأ قاضى دمشق وسپس قاضى طرسوس شد . در أواخر عمر به نيشابور رفت ودر سال 378 ه / 988 م در همان جا درگذشت . « 23 »
56 . أبو عمر ومحمد بن أحمد بن حمدان از محدّثان نيشابور است . زاهد وقابل اعتماد است .
ابن طاهر مىگويد كه وى به شيعه تمايل داشت ، ولى شيعهء غالى نبود . حكيم نيز گفته است كه وى از قرّاى مجتهد وعلماى نحو بوده است وسماع صحيح داشته وصاحب أسلوبي كامل بوده است . در 93 سالگى به سال 376 ه / 986 م درگذشت . « 24 »
57 . محمد بن أحمد بن إسماعيل بن عباس بن إسماعيل ، أبو الحسين ابن شمعون الواعظ .
اين شخص ، كه مشهور به ابن شمعون است ، بنا به گفتهء خطيب بغدادي در علم خواطر وإشارات ووعظ يگانهء روزگار خود بود . مردم به نوشتن سخنان حكمتآميز وگفتارهاى أو همّت مىگماشتند . به اظهار كرامات شهره است . در سال 300 ه / 912 م تولد يافت ودر 387 ه / 997 م درگذشت . « 25 »
58 . ( محمد بن الحسن بن سعيد ) أبو العباس بن الخشّاب المحرمى ، از أبو جعفر بن عبد الله الفرغاني وأبو بكر شبلى حكاياتى نقل كرده است . اين صوفي ، كه مردى با ذكاوت وبسيار پارسا بود ، به مكّه رفت ودر 361 ه / 971 م در همان جا وفات يافت . « 26 »
59 . محمد بن إبراهيم بن عبده .
60 . محمد بن محمود الفقيه المروزي .
61 . محمد بن محمد بن يعقوب بن الحجّاج الحجّاجى . در زمان خود از حفّاظ خراسان بود . از ابن خزيمة ، أبو العباس السّراج وديگران سماع حديث كرده وبه روايت از آنها پرداخته است .
الحاكم وأبو عبد الله وأبو عبد الرحمن سلمى از وى روايت كردهاند . از ثقات به شمار مىرفت .
در دمشق ، حجاز وجزيره به سياحت پرداخت ودر سال 368 ه / 978 م در نيشابور درگذشت . « 27 »
62 . أبو العباس محمد بن يعقوب بن يوسف بن معقل بن سنان بن عبد الله الاصمّ . هفتاد
و
هامش
( 23 ) . تذكرة الحفاظ ، 3 ، ص 176 - 174 .
( 24 ) . لسان الميزان ، 5 ، ص 38 .
( 25 ) . تاريخ بغداد ، 1 ، ص 277 .
( 26 ) . همان كتاب ، 2 ، ص 209 .
( 27 ) . اللباب ، 1 ، ص 278 .