( 1 ) صاحب كتاب گفته طائفه شمطيه مدعى امامت عبد الله بن جعفر بن محمدند از طرف پدرش بوراثت و وصيت و اين فطحيه مدعى امامت اسماعيل بن جعفرند از طرف پدرش بوراثت و وصيت و پيش از اين عقيده بامامت عبد الله بن جعفر داشتند و امروز معروف باسماعيليه هستند چون كه قائلين بامامت عبد الله از ميان رفتهاند يك فرقه از فطحيه را قرامطه گويند و معتقد امامت محمد بن اسماعيل بن جعفرند بوراثت و وصيت و اين طائفه واقفيه مدعى امامت موسى بن جعفرند و منتظر رجعت او ، من ميگويم فرق ميان ما و اين طوائف آسان و روشن و نزديك بفهم است اما فطحيه دليل برد آنها روشن است و بر كسى مخفى نيست زيرا اسماعيل پيش از پدرش امام صادق مرد و مرده خليفه زنده مىشود زنده است كه خليفه مرده مىشود ولى اين مردم از رؤساى خود تقليد كردند و از دليل و برهان رو گردانيدند و اين موضوعى است كه محتاج بپرگوئى ندارد براى آنكه فسادش ظاهر است و اما راجع بقرامطه اينها مردمى هستند كه اسلام را حرف به حرف نقض كردند و احمال دين را كناره گذاشتند و هر حرف مزخرفى را گفتند احتياج به امام براى حفظ دين اقام حكم شرع است وقتى قرامطه گويند جعفر بن محمد و وصى او مردى را خليفه خود ساختند كه بر خلاف اسلام و شريعت و خروج از طبيعت امت اسلاميه دعوت كند ديگر در معرفت دروغگوئى آنها جز اطلاع بر دعواى تناقض و فاسد و ركيك آنان احتياجى بدليل ديگر نداريم و اما امتياز ما از فرق ديگر اينست كه ما عده بيشمارى ناقل اخبار و محدثين در همه شهرها داريم كه از جعفر بن محمد ( ص ) آنقدر احكام حلال و
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 196
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٩٦