تا چه رسد به كسانى كه براى او آزار كشند ، و چه گمانست تو را ببر توبه پذير و مهربانى كه از دشمنش توبه پذيرد تا چه رسد به كسى كه رضايش جويد و دشمنى خلق را بخاطر او برگزينند .
اى هشام هر كه دنيا دوست شد ترس آخرت از دلش برود ، و ببنده اى دانشى ندهند كه دنيا دوستتر شود جز اينكه از خدا دور تر و نزد او دشمنتر گردد .
اى هشام خردمند دلدار كسيست كه آنچه را تاب نيارد واگذارد و بسيار باشد كه درستى در مخالفت هواى نفس است هر كه را آرزو دراز است كردار بد است .
اى هشام اگر مسير مرگ را ميديدى از آرزويت بازمىداشت .
اى هشام از طمع بپرهيز و بر تو باد نوميدى از آنچه در دست مردم است . طمع از مخلوق را ببر كه طمع كليد هر خواريست ، و عقلها را ميدزدد ، مردانگيها را ميبرد ، و آبرو را ميدرد ، و دانش را مىخورد ، و بر تو باد كه بپروردگارت پناه برى ، و بر او توكل كنى . با نفس خود جهاد كن تا از هوسش برگردانى زيرا جهاد با دشمن بر تو واجب است . هشام گويد به آن حضرت گفتم : با كدام دشمنها جهاد واجبتر است ؟ فرمود : با آنكه به تو نزديكتر است و متجاوزتر و زيانبارتر است ، و دشمنيش با تو سختتر و شخص او با همه نزديكى به تو از تو نهانتر است ، و با آنكه دشمنان ديگر را بر تو وادار مىكند و آن ابليس است كه بوسوسه در دلها گمارده است . با او است كه بايد سخت دشمنى كنى ، او در مبارزه براى هلاك كردن تو از
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 421
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٤٢١