دعا ، تأمين و رفاه
روايت كردهاند كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به گروهى از مسلمانان خطاب فرمود كه :
« ألا أدلّكم على سلاح ينجيكم من عدوّكم ويدرّ رزقكم ؟ قالوا : نعم . قال :
تدعون بالليل والنهار
، فإنّ سلاح المؤمن الدعاء .
» ( بحار الانوار
، ج 93
، ص 291 )
« آيا شما را به سلاحى كه از دشمن نجاتتان دهد و روزيتان را سرازير كند راهنمايى نكنم ؟ گفتند : چرا ! گفت : شب و روز دعا كنيد ، زيرا سلاح مؤمن دعاست . »
امنيّت و آسايش مهمترين جنبههايى هستند كه انسان مىخواهد در زندگيش متحقّق كند . امنيّت فقط از طريق رهايى از دشمنان و شرّ آنان تحقّق مىپذيرد و نيز انسان آسايش را فقط زمانى در بر مىگيرد كه خداوند روزى فراوان به او عنايت فرمايد . دعا - آنچنانكه در حديث آمد - سلاح انسان مؤمن است در مقابل دشمنانش ، و وسيلهء آمدن روزى فراوان است .
پيامبر در حديثى مىفرمايد :
« هر بندهاى كه در بيابانى راه رود و دست به ذكر و دعا بگشايد ، خداوند آن بيابان را با حسنات پر مىكند خواه آن بيابان بزرگ باشد خواه كوچك . »
( بحار الانوار
، ج 93
، ص 292 )
وقتى مؤمن وارد بيابانى شود و خدا را ذكر كند و او را بخواند ، حسنات و بركات ، بيابان را خواه بزرگ باشد خواه كوچك ، پر مىكنند . بنابر اين از صفات