1 - ستايش و دعا
اللّهُمَّ إِنِّي أَفْتَتِحُ الثَّناءَ بِحَمْدِكَ وَأَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوابِ بِمَنِّكَ ، وَأَيْقَنْتُ أَنَّكَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فِي مَوْضِعِ العَفْوِ وَالرَّحْمَةِ ، وَأَشَدُّ المُعاقِبِينَ فِي مَوْضِعِ النَّكالِ وَالنَّقِمَةِ ، وَأَعْظَمُ المُتَجَبِّرِينَ فِي مَوْضِعِ الكِبْرِياءِ وَالعَظَمَةِ . اللّهُمَّ أَذِنْتَ لِي فِي دُعائِكَ وَمَسْأَلَتِكَ ، فَاسْمَعْ يا سَمِيعُ مِدْحَتِي ، وَأَجِبْ يا رَحِيمُ دَعْوَتِي ، وَأَقِلْ يا غَفُورُ عَثْرَتِي ، فَكَمْ يا إِلهِي مِنْ كُرْبَةٍ قَدْ فَرَّجْتَها ، وَهُمُومٍ قَدْ كَشَفْتَها ، وَعَثْرَةٍ قَدْ أَقَلْتَها ، وَرَحْمَةٍ قَدْ نَشَرْتَها ، وَحَلْقَةِ بَلاءٍ قَدْ فَكَكْتَها ؟
« خدايا ثنا را با ستايش تو آغاز مىكنم و تو به مَنَّ خود راهنما به راه درست هستى و يقين كردهام كه در جايگاه گذشت و بخشايش بخشايندهترين بخشايندگانى و در مقام عقاب و انتقام سختگيرترين عقاب كنندگانى و در جايگاه كبريا و عظمت بزرگترين جبّارانى . خدايا اذن دعا و مسئلتم دادى پس اى شنوا بشنو ستايش مرا و اى بخشاينده بر آور خواهش مرا و اى درگذرنده در گذر از لغزشم و آن را به حساب نياور ، اى معبود من چه اندوهها كه بر طرف كردى و چه غمها كه برگرفتى و چه لغزشها كه از آن در گذشتى و چه رحمتها كه گستردى و چه حلقههاى بلا كه گشادى . . » .
خدايا ثنا را با ستايش تو آغاز مىكنم و تو به منّ خود راهنما به راه