زبان مصر ، بر اين ويرايش نظارت كرده و بر تمام مجلّدات آن مقدّمه نوشته است . با اينكه اين چاپ ويرايش جديدى مىطلبد ، با اين حال بدون هرگونه تصحيح ، در سال 1404 هجرى جزو مجموعهى « منشورات مكتبة آية الله العظمى المرعشى النّجفى » ، به صورت افست تجديد چاپ شده است . صفحهبندى جلد اوّل منطق و جلد دوّم طبيعيّات در اين چاپ افست غلط و آشفته است .
2 . برهان شفاء :
« برهان » طبق تصريح ابن سينا ، در اوّل و آخر آن ، فنّ پنجم از منطق شفاء محسوب مىشود . در كتابهاى كلاسيك منطق قديم چند مبحث مختلف در كنار هم قرار گرفتهاند ؛ از ميان اين مباحث مختلف فقط مبحث قضايا و اشكال در حقيقت منطق محسوب مىشوند . مباحث الفاظ جزو معنىشناسى ، مبحث شعر جزو علم زيبائىشناسى و مباحث برهان ، جدل و سفسطه بايد جزو فلسفهى علم محسوب شوند . محورهاى اصلىاى كه متن برهان شفاء را تشكيل مىدهند چنيناند :
الف - تقسيم علم به تصوّر و تصديق .
ب - معنى برهان و انواع آن .
ج - شرايط مقدّمات برهان .
د - مسبوق بودن هر علمى به علم ديگر .
ه - كيفيّت نيل به مجهولات از طريق معلومات و ارتباط آنها .
و - ماهيّت علم يقينى ، يعنى : مسالهى تمييز علم از غير علم .
ز - مسالهى استقراء ، مشكل آن و راه حل آن ، و تفاوت آن با تجربه .
ح - نقل برهان از علمى به علمى ، يعنى : مسالهى تداخل علوم .
ط - مسالهى تمايز علوم .
ى - فضيلت بعضى از اشكال قياس بر بعضى ديگر .
ك - ماهيّت حدّ ، محدوديتهاى آن و شرايط آن .
ل - فرق علم و ظنّ .
م - سودمندى حس در اكتساب علم يقينى .
ن - چگونگى وقوع غلط در انواع استدلالهاى منطقى .
يا - چگونگى مشاركت حدّ و برهان .