و ذلّه الضالين و ديگر كتب معتبره در دعوى فقير از شواهد مزكّى توان شمرد انتهى ازين عبارت ظاهرست كه فاضل معاصر بكتاب مفتاح النّجا احتجاج و استدلال بر مطلب خود مىنمايد و بر ذكر ديگر كتب معتبره آن را مقدّم مىگذارد و آن را مثل ديگر كتب ائمّه خود از شواهد مزكى مىداند و خود شاهصاحب بجواب سائلى كه از زمان شهرت لقب مصطفى براى جناب رسالتمآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و لقب مرتضى براى جناب امير المؤمنين عليه السلام سؤال كرده نيز ذكر ميرزا محمد بن معتمد خان نموده و ارشاد كرده كه رساله فضائل خلفا و رسالهء فضائل اهلبيت كه مراد از ان همين مفتاح النجاست از عمده تصانيف اوست و هذه عبارة السؤال و الجواب سؤال لفظ مصطفى در القاب آن حضرت عليه السلام و لفظ مرتضى در القاب حضرت على كرم اللَّه وجهه آن قدر بهر دو جناب تخصيص يافته كه به حكم علم رسيده و در كتب قديم اين قدر تخصيص يافته نمىشود و معلوم نيست كه از كدام زمان شهرت يافته جواب وجه تلقيب آن حضرت عليه السلام بمصطفى در مواهب لدنّيه و سيرت شاميّه و شروح دلائل الخيرات همين مذكورست كه
انّ اللَّه اصطفى من ولد ابراهيم اسماعيل و اصطفى من ولد اسماعيل كنانة و اصطفى قريشا من كنانة و اصطفى هاشما من قريش و اصطفانى من بنى هاشم
و هر چند اصطفا در حق حضرت موسى و حضرت مريم بلكه در تمامى رسل و انبيا واردست و سلام على عباده الّذين اصطفى ليكن اصطفاء خاص كه مرتّب به چند مرتبه واقع شده باشد مخصوص بآنجنابست و در سيرت شاميه و مواهب مذكورست كه المصطفى من اشهر اسمائه صلّى اللَّه عليه و سلّم اما استعمال اين اسم در صدر اوّل كمتر بود مگر در كلام ابن مسعود در روايتى ديده شده و تلقيب حضرت على كرم اللَّه وجهه بمرتضى در احاديث
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 438
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٤٣٨