در مبحث امامت أبى بكر در صلاة گفته بلى در بادى الرّأي قول انس با حديث صديقه متعارض مىنمايد و جوابش بمقتضاى مدلولى عبارات بعضى از شروح بخارى مثل غاية التوضيح و عمدة القارى به اين نهج مىتوان گفت الخ و نيز در منتهى الكلام گفته مغلطه ثالثه آنكه چون درين ديار از كتب معتبره حنفيه هداية خاتمة المرجحين ؟ على بن أبى بكر بن عبد الجليل المشهور ببرهان الدين الفرغانى و همچنين كتب ديگر كه بر منوالش تاليف شده و اكثر ادله آن مؤسّس بر معقولاتست و بعضى از احاديث آن ضعاف به نظر حضرت مولف بلكه بمطالعه بعضى از اصدقاء ايمانى او در آمده فهميدهاند كه مبناى مذهب أبى حنيفه رح مجرد راى و قياسست نه احاديث صحيحه خير الناس و علاج اين مغلطه آن بود كه چندى شروح اين كتاب را سيما شرحى كه مولانا كمال الدين بن همام نوشته مشاهده مىكردند و قس على هذا كتب ديگر مثل شرح قاضى القضاة بدر الدّين محمود عينى كه داد تبحر و تاييد مذهب حنفيه در ان داده و حال غزارت علوم و مهارت او در فن حديث نه آن چنانست كه محتاج تقرير و تحرير باشد الخ در كتاب عقد الجمان فى تاريخ اهل الزمان مىفرمايد اعلم ان التوراة انزلت على اليهود على يد موسى بن عمران عليه السّلام لقوله تعالى
إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً
الآية و هو اوّل كتاب نزل من السماء لان الذى نزل على ابراهيم و غيره من الانبياء عليهم السّلام ما كان يسمى كتابا بل صحفا و
قد ورد فى الخبر عن النّبى عليه السّلام قال انّ اللَّه خلق آدم بيده و خلق جنة عدن بيده و كتب التوراة بيده فاثبت لها اختصاصا آخر سوى سائر الكتب و قد اشتمل ذلك على اسفار فيذكر مبدأ الخلق فى السفر الاول ثم يذكر الاحكام و الحدود و الاحوال و القصص و المواعظ و الاذكار فى سفر و انزل عليه ايضا الالواح على شبيه ما فى التوراة تشتمل على الاقسام العلمية و العملية قال عزّ ذكره
وَ كَتَبْنا لَهُ فِي الْأَلْواحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً