1769 . كسى كه نعمتهايش [ كارهاى خوب خود بر ديگران ] را بشمارد ، كرامتش را نابود مىكند .
1770 . كسى كه عدالت ورزد ، ارزش خود را بالا برده است .
1771 . كسى كه در حكومتش عادل باشد ، از يارانش بى نياز مىشود .
1772 . كسى كه عادل باشد ، حكمش نافذ مىشود .
1773 . كسى كه سخنانش شيرين و دلچسب باشد ، دوستانش زياد شوند .
1774 . كسى كه خودش را در معرض تهمت قرار دهد ، شخصى را كه به او سوء ظن برد ، ملامت نكند .
1775 . كسى كه عبرت شناس باشد ، گويا در ميان پيشينيان زندگى كرده است .
1776 . كسى كه مردم را بشناسد ، به آنها اعتماد نمىكند .
1777 . از كسى كه به دروغگوئى شناخته شود ، سخن راست او هم قبول نمىشود .
1778 . كسى كه نفس خود را بشناسد ، با آن جهاد مىكند .
1779 . كسى كه نفس خود را بشناسد ، به نهايت هر معرفت و علم رسيده است .
1780 . كسى كه نفس خود را بشناسد ، خداى خود را شناخته است .
1781 . كسى كه عاشق چيزى شود ، چشم او را كور و قلبش را بيمار مىكند ، پس او با چشم و گوش غير صحيح مىبيند و مىشنود .
1782 . كسى كه از نفس خود نافرمانى كند ، به آن احسان كرده است .
1783 . كسى كه مصيبتهاى كوچك را بزرگ شمارد ، خداوند سبحان او را به مصيبت بزرگ مبتلا مىكند .
1784 . كسى كه نفس خود را بزرگ شمارد ، تحقير مىشود .
1785 . كسى كه جرم ديگران را عفو كند ، به مجموعهء فضايل دست يافته است .
المواعظ العددية — صفحة 275
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٧٥