1609 . چه كسى زيانكارتر از آنكه بقاء را به فناء بفروشد .
1610 . فاحشترين ستم ، ستم بر كريمان است .
1611 . كسى كه دين خود را تباه كند ، آخرتش را تباه كرده است .
1612 . هر كس سِرّى را كه نزد او به وديعه سپردهاند فاش كند ، خيانت كرده است .
1613 . برترين نيكى ، نيكى بر يتيم است .
1614 . كسى كه براى خدا قرض دهد ، خدا پاداش او را مىدهد .
1615 . كسى كه زياد اعتماد كند ، پشيمان مىشود .
1616 . كسى كه فقر او را مىآزارد ، زياد بگويد : لاحول ولا قوة الّا باللَّه العلى العظيم .
1617 . كسى كه زياد درخواست كند ، محروم مىشود .
1618 . كسى كه شهوت را بميراند ، مروّت خود را زنده كرده است .
1619 . كسى كه امر به معروف كند ، كمر مؤمنين را محكم كرده است .
1620 . كسى كه زبانش را بر خود امير كند ، به مرگ او حكم مىكند .
1621 . كسى كه تو را به اصلاح خودت امر كند ، شايستهء اطاعت است .
1622 . كسى كه حرف اضافه نگويد ، بزرگان به عقل او گواهى مىدهند .
1623 . كسى كه با خدا انس بگيرد ، از مردم وحشت مىكند .
1624 . به كسى كه انصاف داشته باشد ، انصاف مىكنند .
1625 . بر كسى كه خدا به او نعمتى داده است ، واجب است كه مردم را از نعمتها برخوردار كند .
1626 . كسى كه فتنهاى را بيدار كند همان فتنه او را مىخورد .
المواعظ العددية — صفحة 257
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٥٧