تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المواعظ العددية — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
1382 . زمان هرچند طولانى باشد ، زود گذر است . 1383 . مردم آينه‌اى هستند كه انسان اخلاق خود را در آنها مىبيند . چون خوبيهايش را در دوستان ، و بديهايش را در دشمنان خود مىبيند . 1384 . زن عشق خود را تا چهل سال مخفى نگه مىدارد ، اما بغض خود را يك ساعت نگه نمىدارد . 1385 . بيمارى ، زندان بدن است . 1386 . مردانگى به همّت است نه به كسب . 1387 . [ شخصيّت ] انسان ، زير زبانش مخفى شده است . [ با سخن گفتن شخصيت انسان ظاهر مىشود . ] 1388 . كسى كه از راه دين روزى مىخورد ، بهرهء او از دينش همان است كه مىخورد . 1389 . كسى كه با ديگران مشورت مىكند ، از سقوط در امان است . 1390 . هر كس كه از او درخواستى شود [ در جواب ردّ دادن ] آزاد است مگر اينكه وعده داده باشد . 1391 . مشورت كردن ، براى تو آسايش و براى غير تو [ طرف مقابل ] سختى است . 1392 . مشورت ، درستى ديگران را به سوى تو جلب مىكند . 1393 . مصيبت ، كليد پاداش است . 1394 . بزرگترين مصيبت ، مصيبت در دين است . 1395 . طمع ، مردان را به ذلّت مىكشاند . 1396 . مظلوم ، در انتظار ثواب است . 1397 . برترين غنيمت ، كار خوب است .