988 . كتابها ، بوستانهاى علما هستند .
989 . دروغ ، خارج شدن از خلقت اصلى خداوند است .
990 . [ عاقبت ] دروغ در دنيا ، ننگ و در آخرت ، عذاب دوزخ است .
991 . جود و كرم ، عيبها را مىپوشاند .
992 . كريم كسى است كه اول احسان كند .
993 . تا سخن نگفتهاى ، سخن در چنگ توست و زمانى كه سخن گفتى ، تو در بند سخن در مىآيى .
994 . سخن چون داروست . اندك آن نافع و زياد آن كشنده است .
995 . خوشا به حال كسى كه نفس او از دست او در عذاب است ولى مردم از دست او راحت است .
996 . كافر سخاوتمند ، از مؤمن بخيل به بهشت اميدوارتر است .
997 . نوشتهى انسان ، علامت عقل و دليل فضل اوست .
998 . شوخى زياد ، هيبت انسان را مىبرد .
999 . زيادى حياء انسان ، دليل ايمان اوست .
1000 . بسيارى از نيازها ، از ملال و ناراحتى است نه از كرم .
1001 . كسى كه مىگويد : حلال زاده است . و كينه من و فرزندان مرا در دل دارد ، دروغ مىگويد .
1002 . كسى كه مىگويد : حلال زاده است . و زنا را دوست دارد ، دروغ مىگويد .
1003 . در خيانت تو همين بس كه امين خيانتگران باشى . [ امين خيانتكاران خائن است . ]
1004 . در عقل تو همين بس ، كه رشد ، تو را از گمراهيت جدا كند . [ براى تو همين بس كه عقل راه هدايت را از گمراهى باز شناسد . ]
1005 . تو را عيب دنيا همين بس ، كه باقى نمىماند .
المواعظ العددية — صفحة 185
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٨٥