پيش از من وصف ننموده باشد : اسلام زير بار رفتن ( احكام خدا و رسول ) است ، و زير بار رفتن باور نمودن ( آنها ) است ، و باور نمودن قبول كردن ( آنها ) است ، و قبول كردن اعتراف ( به آنها ) است ، و اعتراف نمودن آماده شدن براى بجا آوردن ( آنها ) است ، و بجا آوردن عمل ( به آنها ) است ( پس در حقيقت اسلام همان عمل بدستور خدا و رسول است ) .
121 - امام عليه السلام ( در نكوهش خوهاى زشت و كردارهاى ناشايسته ) فرموده است
: 1 - شگفت دارم براى مرد بخيل و زفتى كه مى شتابد به فقر و تنگدستى كه از آن گريزانست ( زيرا از آنچه دارد سود نمى برد پس با تهى دستان يكسان است ) و توانگرى را كه مى جويد از دست مىدهد ( زيرا از مال و دارائيش بهرهاى نمى برد ) پس در دنيا مانند تنگدستان زندگى مى نمايد و در آخرت مانند توانگران به حسابش مى رسند ( چون حساب اندوخته را بايد پس بدهد ) 2 - و شگفت دارم براى گردنكشى كه ديروز نطفه بود و فردا مردار مى باشد ( كه اگر خاك از روى جسدش بردارند مردم از گندش گريزانند ) 3 - و شگفت دارم براى كسى كه در خدا دو دل باشد در حالى كه آفريده شدهء خدا را مى بيند ( چون نمى شود بى آفرينندهاى آفريده شدهاى باشد ) 4 - و شگفت دارم براى كسى كه مرگ را فراموش مىكند در حالى كه مى بيند كسى را كه مى ميرد ، 5 - و شگفت دارم براى كسى كه زير بار پيدايش معاد و بازگشت در قيامت نمى رود و حال آنكه پيدايش از نطفه را مى بيند ، 6 - و شگفت