405 - امام عليه السلام ( در شكيبائى ) فرموده است
: 1 كسى كه ( در مصيبت و اندوهى ) صبر كرد مانند شكيبائى آزاد مردان ( كه بقيد و بند دنيا گرفتار نيستند ) او شكيبا است ( و پاداش خود را مى يابد ) و اگر صبر نكرد ( بيتابى نمود در آن پيشآمد ) از ياد مى برد مانند فراموش كردن نادانان بى تجربه ( كه در پيشآمدها بيتابى نمايند و چون چاره نبينند خاموش شوند ، و پاداشى ندارند بلكه كيفر بيتابى را دريابند ) .
406 - و در خبر ديگر است كه آن حضرت عليه السلام به اشعث ابن قيس كه او را تسليت و دلدارى مى داد ( نيز در شكيبائى ) فرمود
: 1 اگر شكيبائى كردى مانند شكيبائى بزرگان پس ( نزد خداوند سبحان ) نيكو و شايسته است ، و اگر شكيبائى نكردى ( آن مصيبت را ) از ياد خواهى برد مانند فراموشى چهارپايان ( رنج خود را ، خلاصه ناچار شكيبا خواهى شد بدون پاداشى ) .
407 - امام عليه السلام در وصف و چگونگى دنيا فرموده است
: 1 دنيا ( به زينت و آرايش خود ) فريب مىدهد ، و ( به بلاها و گرفتاريهايش ) زيان مى رساند ، و ( بسرعت و شتاب ) مى گذرد ( از آنها جدائى