فرموده است
: 1 اى پسرك من البتهّ چيزى از ( مال و دارائى ) دنيا را از پس خود مگذار ، زيرا آن را براى يكى از دو مرد مى گذارى : يا براى كسى كه در طاعت و بندگى خدا به كار مى برد پس او نيك بخت مى گردد به چيزى كه تو بسبب آن بد بخت و زيانكار شدهاى ، يا براى كسى كه در معصيت و نافرمانى خدا به كار مى برد پس بدبخت شده بسبب آنچه تو براى او گرد آوردهاى و او را بر معصيتش كمك و ياور باشى ، و هيچيك از اين دو سزاوار و شايسته نيست كه او را بر خود اختيار نموده برگزينى ( سيّد رضىّ « عليه الرّحمة » فرمايد : ) اين فرمايش بطور ديگر روايت مىشود كه اينست : 2 پس از حمد خدا و درود بر پيغمبر اكرم ، آنچه در دو دست تو است از ( كالاى ) دنيا پيش از تو صاحبى داشته است ، و پس از تو به صاحبى مى رسد ، و تو ( آن را ) براى يكى از دو مرد گرد آورندهاى : كسى كه بطاعت خدا عمل كند در آنچه گرد آوردهاى پس نيك بخت شود به چيزى كه تو بسبب آن بدبخت شدهاى ، يا مرديكه آن را در معصيت خدا به كار برد پس بدبخت شده به آنچه براى او گرد آوردهاى و هيچيك از اين دو را شايسته نيست بر خويش اختيار نمائى ، و نه آنكه براى او بر پشت خود ( گناه ) بار كنى ، پس براى كسى كه گذشته ( مرده ) آمرزش خدا را و براى كسى كه مانده روزى خدا را اميدوار باش ( نه بر رفته افسوس خور نه بر مانده اندوه )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1281
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢٨١