361 - امام عليه السلام ( در نكوهش تباهكاران و زمان آن ) فرموده است
: 1 - مى آيد بر مردم روزگارى كه بجا نمى ماند در ايشان از قرآن مگر نشانهاى ( نوشتن و خواندن بى انديشه در معانى و حقائق آن ) و از اسلام مگر نامى ( گفتن شهادتين بى عمل نمودن به احكام آن ) 2 - در آن روز مسجدهاشان از جهت ساختمان ( و زينت و آرايش ) آباد است و از جهت هدايت و رستگارى ويران ( چون پرهيزكار و هدايت كننده در آنها يافت نمى شود ) ساكنان و آباد كنندگان آنها ( كسانى كه در مسجدها گرد مى آيند ) بدترين اهل زمين هستند ( زيرا ) 3 - از آنها فتنه و تباهكارى بيرون آيد و در آنها معصيت و گناه جا گيرد ، بر مى گردانند در آن فتنه هر كه را كه از آن كناره گيرد ، و بسوى آن مى برند هر كه را از آن مانده است ، خداوند سبحان مى فرمايد : بحقّ خودم قسم ياد كردهام كه فتنه و تباهكارى را بر آن مردم بر انگيزم طورى كه بردبار خردمند در ( رهائى از ) آن سرگردان ماند ، و محقّقا ( آنچه را كه فرموده ) بجا مى آورد ، 4 - و ما از خدا گذشت از لغزش غفلت و بيخبرى را درخواست مى نماييم ( تا مانند فتنه جويان بكيفر جاويد گرفتار نشويم ) .
362 - روايت شده است كه امام عليه السّلام كمتر مى شد كه بر منبر نشيند مگر آنكه پيش از