خورد مى كنيم پس ( از اندرز ما ) سرپيچى كردند تا اينكه جنگ برپا و استوار گرديد ، و آتش آن افروخته و كار دشوار شد ، و چون جنگ و زد و خورد ما و آنان را دندان گرفته و چنگالهايش را در ما و ايشان فرو برد ( كارزارمان سخت گرديد و شكست را ديدند ) در آن هنگام پذيرفتند چيزى را كه ما ايشان را ( پيش از جنگ ) به آن مى خوانديم ، پس ( از ما خواستند تا دست از جنگ بكشيم ) دعوتشان را پذيرفته و به خواهش آنان شتافتيم تا آنكه حجّت ( حقّانيّت ما ) بر ايشان هويدا گردد و عذر براى آنها باقى نماند ( خواهششان را پذيرفتيم كه بدانند منظور ما خونريزى نبوده و حقّ داشتيم با آنان بجنگيم ، زيرا كشته شدن عثمان بهانهء مخالفت و زد و خورد و حجّت براى آنها نبود ) 3 - پس هر كه از اينان بر اين سخن ( كتاب خدا كه ما را به آن خواندند و ما هم پذيرفتيم ) پايدار باشد او را خدا از هلاك و تباهى رهائى داده ، و هر كه ستيزگى نموده به گمراهى خويش باقى بماند او به حال اوّل خود برگشته ( پيمان شكسته ) و خدا دلش را ( با پردهء غفلت ) پوشانده ، و پيشآمد بدى دور سر او چرخ مى زند ( خلاصه ، پيرو كتاب خدا نيك بخت و كسى كه آن را پشت سر اندازد بدبخت و دچار عذاب الهىّ خواهد گرديد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1043
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٤٣