به خواست خدا روانه نمودم ، و آنها را به آنچه خدا بر ايشان واجب گردانيده از آزار و بدى نرساندن ( بمردم ) سفارش نمودم ، و من نزد شما و اهل ذمهّ ( جزيه دهندگان كه در پناه ) شما ( هستند ) در بارهء زيان رساندن لشگر مبرّى هستم ( زيرا ايشان را از زيان رساندن منع نمودم و شما را آگاه ساختم كه مگذاريد به رعيّت زيان رسانند و بمال و كشتشان دست دراز كنند ) مگر كسى كه گرسنه و بيچاره باشد و براى سير شدنش راهى ( بجز برداشتن مال رعيّت به اندازهاى كه خود يا اسبش كه در حكم او است سير شوند ) نيابد ( كه چنين زيانى روا است ) 2 - پس دور كنيد و بكيفر رسانيد سپاهى را كه ( گرسنه و بيچاره نيست ، و ) براى ستمگرى ( بمال مردم ) دست درازى مىكند ، و بى خردانتان را از جلوگيرى و تعرّض بايشان در آنچه اجازه دادم باز داريد ( تا فتنه و آشوب برپا نشود ) و من پشت سر سپاه هستم ، پس به من خبر دهيد ستمهايى را كه از ايشان بشما رسيده ، و سختى را كه از روش آنها بشما رو آورده و نتوانستيد جلوگيرى نمائيد مگر به يارى خدا و به مراجعهء به من ، پس من بكمك و خواست خدا آن را اصلاح خواهم كرد ( به شكايات شما رسيدگى نموده ظلم و ستم آنها را دور مى گردانم ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1046
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٤٦