35 - از نامههاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس ( كه از جانب آن بزرگوار حكمفرماى بصره بود )
بعد از كشته شدن محمّد ابن ابى بكر در مصر ( نوشته و او را از شهادت محمّد و تسلّط عمرو ابن عاص و لشگر معاويه بر مصر آگاه مى سازد ) : 1 - پس از ستايش خدا و درود بر حضرت مصطفى ، مصر را فتح كردند ( لشگر معاويه آن را گرفتند ) و محمّد ابن ابى بكر كه خدايش بيامرزد شهيد شد ، از خدا مزد و پاداش او را مى خواهيم كه براى ما فرزندى خير انديش و مهربان ، و كار گردانى رنج كشيده ، و شمشيرى برنده ، و ستونى جلوگيرنده بود ( محمّد ربيب يعنى پسر زن امام عليه السّلام بود ، چون مادرش اسماء دختر عميس خثعميهّ است ، و او خواهر ميمونه زوجهء پيغمبر و خواهر لبابه ما در فضل و عبد اللّه زوجهء عبّاس ابن عبد المطّلب مى باشد ، و از زنان هجرت كنندهء به حبشه بود ، در آن هنگام زوجهء جعفر ابن ابى طالب بود كه در حبشه محمّد و عبد اللّه و عون پسران جعفر را زائيد ، و به همراهى جعفر به مدينه بازگشت ، و پس از شهادت جعفر در جنگ مؤته ابو بكر اسماء را به همسرى خويش برگزيد و محمّد از او پيدا شد ، پس از وفات ابو بكر امير المؤمنين عليه السّلام او را گرفت و يحيى ابن علىّ از او است ، خلاصه چون محمّد را امام عليه السّلام تربيت نموده بود او را فرزند مى خواند ، چنان كه در شرح سخن شصت و هفتم گذشت ) 2 - و من مردم را به رفتن سوى او ترغيب نموده بر مى انگيختم ، و به يارى او پيش از كشته شدنش امر مى نمودم ، و ايشان را پنهان و آشكار ( براى كمك به او ) مى خواندم ، و نه يك بار بلكه دوباره دعوت خود را از سر گرفته باز آن را آغاز مى كردم ، پس بعضى از آنان با نگرانى و بى ميلى مى آمدند ، و برخى به دروغ بهانه مى آوردند ، و گروهى نشسته بى اعتنا بودند . 3 - از خدا مى خواهم كه مرا از ايشان به زودى نجات داده رها سازد
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 946
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٩٤٦