236 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه در آن چگونگى حال خود را بعد از هجرت پيغمبر صلى الله عليه و آله ( از مكه به مدينه )
و ملحق شدن خويش را به آن حضرت بيان مى فرمايد : 1 پس ( از آنكه پيغمبر اكرم از مكهّ به مدينه هجرت نمود و مرا امر فرمود كه شب حركت در بستر او خوابيدم و بامداد آن مشركين دانستند كه پيغمبر تشريف برده و كسى كه در بستر خوابيده من بودم ، سه روز بعد از هجرت آن حضرت پياده در پى او روانه شدم ، و ) راهى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رفت پيروى مى نمودم ، پس هر گام بر ياد او مى نهادم ( و در هر منزلى از او سراغ مى گرفتم ) تا به عرج ( موضعى بين مكهّ و مدينه ) رسيدم ( هر جا كه از آن بزرگوار نشان مى گرفتم همان جا قدم نهاده در دنبال حضرتش مى آمدم تا در قباء « نام موضعى نزديك مدينه از طرف جنوب » حضورش را درك نموده باتّفاق به مدينه بابى ايّوب خالد ابن يزيد انصارىّ وارد شديم . سيّد رضىّ مى فرمايد : ) اين جمله در سخن درازى است ( كه از آن حضرت روايت شده ، بعد از آن مى فرمايد : ) فرمايش آن حضرت عليه السَّلام : فأطأ ذكره يعنى گام بر ياد او مى نهادم ، از سخنى است كه آن بمنتهى درجهء اختصار و فصاحت رسيده ، و ( از اين سخن ) اراده فرموده كه من از ابتداى بيرون شدنم ( از مكهّ ) تا به عرج رسيدم از آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله خبر مى گرفتم ، پس اين كلام را براى چنين كنايهء شگفتى آورده ( و معنى كنايه آنست كه شخص منظورى را به لفظى بيان كند كه آن لفظ صريحا دلالت بر آن نداشته باشد ، چنان كه امام عليه السَّلام در اينجا مى فرمايد : گام بر ياد او مى نهادم كنايه از اينكه در همه جا از آن بزرگوار سراغ مى گرفتم و در پى حضرتش آمده يك قدم بيراهه نمى رفتم ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 821
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٨٢١