سيد محمد يزدى ، علوم عقلية ونقليه را بكمال فرا گرفتند . آنگاه در مدرسه سپهسالار قديم وسپس در مدرسه سپهسالار جديد ، مشغول تدريس علوم معقول ومنقول گرديدند وضمنا أوقات فراغت از تدريس علوم ، مجمعى به عنوان تدريس أصول عقايد براي عموم طبقات علاقهمند تشكيل مىدادند وبا بياناتى ساده ، به ارشاد وهدايت همگان مىپرداختند .
به سال 1340 هجرى قمري ، به منظور تكميل علوم نقليه ودرك فيض محاضر اساتيد نجف اشرف ، رهسپار عراق گرديدند ودر حدود ده سال در آن ناحيت أقامت گزيده وبه افاده واستفادهء علمي مشغول بودند ، به ويژه با مرحوم آية اللّه آقا ميرزا محمد حسين نائينى غروى مأنوس گشته واز محضرشان بهره مىبردهاند .
أستاذ در سال 1350 هجرى قمري به إيران مراجعت فرمودند ودر تهران مستقر شدند واز آن هنگام تاكنون ( سال 1385 هجرى قمري ) أغلب أوقات معظم له صرف تأليف وتدريس كتب ورسالات علمي ورسيدگى به أمور أهل فضل ومؤمنين مىگردد . . . .
حضرت أستاذ از پنج تن از بزرگان علما ومراجع عالي قدر يعنى :
1 - آية اللّه نائينى ( ميرزا حسين )
2 - آية اللّه حائري يزدى ( شيخ عبد الكريم )
3 - آية اللّه آقا شيخ ضياء الدين عراقي
4 - آية اللّه أصفهاني ( سيد أبو الحسن )
5 - آية اللّه بروجردي ( حاج آقا حسين )
- رضوان اللّه عليهم أجمعين - اجازه در نقل أحاديث وروايات وگواهى وصول به درجهء اجتهاد گرفتند .
آقاى رازي در شرح حال ايشان مىنويسد :
در سال 1300 ، در تهران متولد وبعد از پايان مقدمات وأدبيات . . . خدمت والد ماجدش اشتغال يافته ودرس خصوصي أصول فقه تحت عنوان معالم گذارده قواعد اصوليه را از بيانات شافيه وكافيه آن بزرگوار آموخته ، تا در سال 1319 ق كه والدش وفات نموده ، در نزد اعلام تهران به تحصيل منقول ومعقول پرداخته ، تا به سن سى سالگى از جميع سطوح عاليه فراغت يافته وبه تدريس در بسيارى از علوم وفنون وتأليف مشغول گرديد وجمع زيادى از
بيست رساله ( فارسي ) — صفحة 19
مساهمون: ميرزا أحمد الآشتياني
ص١٩