قسمتى از اين خطبه در بارهء پيغمبران ( و پيغمبر اكرم و ائمهء اطهار عليهم السّلام ) است : ( 3 ) خداوند پيغمبران را در برترين امانتگاه ( صلب پدران ) امانت نهاد ، و در بهترين جايگاه ( رحم مادران ) قرار داد ، و آنان را از صلبهاى نيكو به رحمهاى پاك و پاكيزه انتقال داد ( پدر و مادر پيغمبران از حضرت آدم عليه السّلام تا خاتم النّبيّين صلّى اللّه عليه و آله خدا پرست بوده بشرك و كفر آلوده نگشته در زنا شوئى بر خلاف شرع و دستور الهىّ رفتار ننمودند ) هر گاه يكى از ايشان از دنيا مى رفت ديگرى بعد از او براى نشر دين خدا بجاى او قيام مى نمود ( بتبليغ احكام الهىّ مشغول مى گشت ) ( 4 ) تا اينكه منصب نبوّت و پيغمبرى از جانب خداوند سبحان به حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، پس آن حضرت را از نيكوترين معدنها ( صلبهاى پيغمبران پيش ) رويانيد ، و در عزيزترين اصلها ( رحمها ) غرس نمود ( و آن بزرگوار را ) از شجرهاى ( نسل حضرت ابراهيم عليه السّلام ) كه پيغمبرانش را از آن آشكار نمود و امين هاى ( بر وحى ) خود را از آن برگزيد ( بوجود آورد ) ( 5 ) خاندان او بهترين خاندانها و خويشان او بهترين خويشان و شجرهء او بهترين شجرهها است ( آن حضرت از جميع پيغمبران افضل مى باشد ) كه در حرم روييده و در ( بوستان ) مجد و شرافت قدّ كشيده ( در مكهّء معظمّه به دنيا آمده و تربيت شده ) آن شجره را شاخههاى دراز ( ائمهّء اثنى عشر ) و ميوهاى است كه دست هر كس به آن نرسد ، ( 6 ) پس آن حضرت پيشواى پرهيزكاران و روشنى ديدهء بينايان و چراغى است درخشان و ستارهاى است كه نور از آن ساطع است و آتش زنهاى كه شعلهء آن برق مى زند ، روش او استقامت و طريقهاش هدايت و راهنمائى است ، و سخن او جدا كنندهء ( حقّ از باطل ) و حكم و فرمانش بعدل و درستكارى است ، ( 7 ) هنگامى آن بزرگوار به رسالت و پيغمبرى مبعوث شد كه مدّتها بود كسى به رسالت نيامده و مردم در انجام وظيفه از راه حقّ منحرف و امّتهاى پيغمبران پيش در غفلت و نادانى سرگردان بودند ( حقّ تعالى آنان را به مبعوث شدن آن حضرت هدايت كرده از ضلالت و گمراهى نجات داد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 280
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٨٠