چيزى در نظر ندارند ) و با بسيارى طاعتشان براى تو ، و آنى غفلت نكردنشان از امر و فرمانت ، اگر كنه و حقيقت ترا كه بر آنها پنهان است آشكار ببينند اعمال خود را ( در جنب عظمت و بزرگواريت ) كوچك شمرده و ( از تقصير در طاعت ) خويش را ملامت و سرزنش خواهند نمود ، و خواهند فهميد كه عبادت و طاعت سزاوار ( الوهيّت ) ترا بجا نياوردهاند ( زيرا عبادت و طاعت آنها باندازهء معرفت و خدا شناسى آنان است ، پس چون معرفت زياد شود عبادت و بندگى بيشتر گردد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحه 330
پدیدآورندگان: خطب الإمام علي ( ع )
ص۳۳۰