ذيل اشاره به هر دو دارد :
اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ .
« 1 » خدا هركه را بخواهد به سوى خود بر مىگزيند و هركه به درگاه خدا به تضرع بازآيد هدايت فرمايد .
كه
« اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ »
منظورش مراد و
« يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ »
منظورش مريد است . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله طى حديثى در وصف مراد فرمود :
انّ اللّه ضنائن من خلقه ، البسهم النور الساطع و غذاهم فى رحمته . يضن بهم عن البلاء يحييهم فى عافية و يميتهم فى عافية .
« 2 »
خداوند برگزيدگانى از خلق خود دارد كه براياشن كسوتى از نور تابناك پوشانده و در رحمت خود آنها را تغذيه مىكند و آنها را از بلا مصون داشته و زندگى و مرگ آنها را در عافيت قرار داده است . « 3 »
به طور خلاصه در مقام مراد بايد گفت :
الف ) مراد برابر با مجذوب سالك است كه خداوند متعال او را انتخاب كرده است .
ب ) مريد سالك مجذوب است كه با تلاش و رياضت خويش به كشف و شهود مىرسد .
ج ) مقام مراد به معنى سلب فعل اختيارى از عبد نيست بلكه تسليم بالرضا و ا راده است .
د ) حق تعالى كسوتى از نور بر اندام برگزيدگانش مىپوشاند و بدان وسيله آنها را هدايت مىكند چنانكه مىفرمايد :
وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا
« 4 » .
و ليكن ما آن را نور گردانيديم كه هركس از بندگا خود را بخواهيم به آن نور هدايت مىكنيم .
هامش
( 1 ) . شورى / 13 .
( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 462 .
( 3 ) . حلية الاولياء ، ابو نعيم اصفهانى ، ج 1 ، مقدمه ، ص 6 .
( 4 ) . شوراى / 52 .