باب فقر
قال الله تعالى :
يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ .
« 1 » خداى متعال مىفرمايد : اى مردم شما فقير و نيازمند به خدا هستيد .
تعريف فقر :
الفقر اسم لببراءة من الملكة . و هو على ثلاث درجات .
فقر اسمى براى برائت از احساس مالكيت و دارايى است . درحالىكه انسان ، عبد است و مالك حقيقى خداست .
فقر را سه درجه است :
الدرجة الاولى :
فقر الزهّاد و هو قبض اليد عن الدّنيا ضبطا او طلبا و اسكات اللّسان عنها مدحا أو ذما و السّلامة منها طلبا او تركا و هذا هو الفقر الذى تكلّموا فى شرفه .
درجهء اول فقر مخصوص زاهدان است كه شامل سه بخش است :
الف ) دست بر افشاندن از دنيا ، اعم از نگهدارى يا طلب . يعنى از دنيا اگر چيزى دارد آن را نگه نمىدارد بلكه انفاق مىكند و اگر چيزى ندارد اوقاتش را صرف طلب آن نمىكند .
ب ) زيان را از مدح يا مذمت دنيا بستن زيرا هر دو براى انسان دل مشغولى مىآورد .
ج ) قلبا از طلب يا ترك دنيا مصون ماندن زيرا طلب دنيا يا ترك دنيا هر دو نوعى اشتغال به دنياست ، علاوهبر آن ادعاى ترك دنيا آفاتى چون ريا و طلب مقام و خودنمايى در پىدارد .
به هر حال فقر زاهدان فقرى است كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله در شرافت آن فرمود :
پاورقی
( 1 ) . فاطر / 15 .