و الدرجة الثانية :
الخورج من الخوف الى سيران القبض ، و الصعود عن الرجّاء الى ميدان البسط ثمّ الترقّى عن السّرور الى ميدان المشاهدة .
درجهء دوم ادب هم شامل سه بخش است :
الف ) خروج عبد سالك از ميدان خوف به ميدان قبض .
ب ) صعود از اميد و رجاء به ميدان بسط .
ج ) بالا رفتن از نردبان سرور به ميدان مشاهده .
بيم و اميد و سرور از صفات نفساند درحالىكه قبض و بسط و مشاهده از صفات قلب محسوب مىشوند .
الدرجة الثالثة :
معرفة الأدب ، ثمّ الفناء عن التادّب بتأديب الحقّ ، ثم الخلاص من شهود أعباء الادب .
درجه سوم ادب نيز سه جزء است :
الف ) معنى ادب را در مراحل سهگانه به خوبى بشناسد .
ب ) تأدب خود را در تاديب حق تعالى فانى كند يعنى مؤدب حقيقى را خداى متعال بداند . « 1 »
ج ) به واسطهء استغراق در شهود حقيقى به طور كلى از اسم و رسم ادب خود رهايى يابد زيرا غايب شدن در حضرت جمع عين ادب است .
آيهء مورد استشهاد خواجهء بزرگوار قدّس سرّه آيهء :
« التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ »
است . يعنى كسانى در مقام ادب هستند كه حافظ حدود احكام خدا باشند و كسانى حدود احكام و شرايع الهى را حفظ مىكنند كه :
1 . التائبون ، يعنى از گروندگان به سوى حق باشند .
2 . العابدون ، يعنى از عبادتكنندگان باشند .
هامش
( 1 ) . چنانكه خداوند تبارك و تعالى به حضرت موسى ( ع ) فرمود :وَ اصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي :تو را براى خود تربيت كردم و سيد الرسل و هادى سبل فرمودند : ادّبنى ربى فاحسن تاديبى .