اى هشام دين و آئين ندارد كسى كه مروت و جوانمردى ( انسانيّت و اخلاق حسنه و خوهاى نيكو ) ندارد ، و جوانمردى نيست براى كسى كه براى او عقل نيست ، و محقّقا بزرگترين مردم از روى قدر و منزلت كسى است كه دنيا را براى خود مقام و منزلتى نبيند ، آگاه باش براى بدنها و تنهايتان بهايى جز بهشت نيست ، پس آنها را جز ببهشت نفروشيد ( كه زيان هميشگى ميبريد ) .
اى هشام امير المؤمنين ( تحيت و درود بر او باد ) ميفرمود :
در بالاى مجلس و جاى نشستن گروهى از مردم نمىنشيند مگر مردى ( كسى ) كه سه خصلت و خوى در او است : پاسخ دهد هر گاه از او ( چيزى را ) بپرسند ، و سخن گويد هنگامى كه گروهى از مردم ، از سخن گفتن در مانند ، و رأى و انديشهء ( خود ) را كه صلاح و شايستگى مردم در آن است آشكار سازد ، پس كسى كه
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 61
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦١