است .
اى هشام عاقل بكمى دنيا با داشتن حكمت ( علم و دانش بسيار ) راضى و خوشنود است ، و بكمى حكمت ( و علم و دانش بحقائق اشياء ) با داشتن دنيا ( ى بسيار ) راضى و خوشنود نيست ( زيرا نتيجهء دنيا هر چه باشد فانى و نيست مىشود ، و نتيجهء حكمت باقى و جاويد است ) پس از اين رو تجارت و بازرگانيشان سودمند مىباشد .
اى هشام هر كه بىنيازى به مال و دارائى و دل آسودهء از حسد و رشك و سلامت و تندرستى دين و آئين خواهد ، بايد بسوى خدا ( رفته و ) در درخواست خود ( از او ) تضرع و زارى كند باينكه عقل او را كامل و بىنقص و كمى گرداند ، زيرا كسى كه عاقل و خردمند است قناعت مىكند و راضى و خرسند است به آنچه او را بس مىباشد ، و كسى كه قناعت كند به آنچه او را بس است ( از هر چه در دست مردم است ) بىنياز است ، و كسى كه قناعت نكند به آنچه او را بس است هرگز بىنيازى را نيابد ( و اگر چه بيشتر دنيا را بدست آورد ) .
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 60
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٠