ميسازد ، و اگر فضيلت و برترى هر گونه كمالى را ببيند از آن روى گردانيده و بتأخير اندازد ، از گناهان قديم و ديرينه ( گذشته ) اش نميترسد ، و در باقى و بازماندهء از عمر و زندگيش از گناهان باز نمىايستد ، و از بجا آوردن نيكوئى سستى نموده و آن را بتأخير اندازد ، براى آنچه از آن نيكوئى كه فوت شده و از دست رفته يا آن را ضائع و تباه ساخته اهتمام نداشته و پروا ندارد ، پس آن ده خصلت و خوى جاهل و نادان است كه از عقل محروم و بىبهره است .
مرحوم مجلسىّ ميفرمايد : فرمايش آن حضرت ( عليه السّلام )
و إن سكت سها
و اگر خاموش بنشيند فراموش نموده است يعنى سكوت و خاموشى او از جهت رعايت و حفظ و مصلحت و شايستگى نيست بلكه براى آنست كه كلام و سخن را ( كه بايد بگويد ) فراموش كرده است .
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 51
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥١