تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 20

مساهمون:

ص٢٠
رضاء و خشنودى خداى تعالى مانند رفتن بجهاد و كارزار با دشمنان و رفتن به زيارت بيت اللَّه الحرام و جز آنها ) و خدا رسول و پيغمبرى را بر نيانگيخته و نفرستاده تا اينكه عقل ( مردم ) را كامل گرداند ، و عقل او برتر از عقلهاى همهء امّت و گروه ( پيروان ) او مىباشد ، و آنچه را پيغمبر در انديشهء خود دارد برتر است از كوشش نمودن كوشش‌كنندگان ، و عاقل واجبات خدا را بجا نمىآورد تا اينكه ( آنها را ) از خدا دريابد ( واجبى را انجام نمىدهد تا درك كند و دريابد از جانب خداى تعالى مأمور است ) و همهء عبادت‌كنندگان در فضل و برترى عبادتشان بعاقل نرسند ، محقّقا خردمندان همان دارندگان عقل و خرداند كه خداى توانا و بزرگ ( در بارهء ايشان ) فرموده :
إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ
، سوره 13 آيه 19 يعنى ) جز اين نيست كه ( از نصائح و پندها و مثلهاى قرآن عظيم ) خردمندان پند مىگيرند . 9 - حضرت علىّ بن الحسين ( تحيت و درود بر ايشان باد )