بر آنها ) رسيده كه فرموده : خداى تبارك ( منزّه و پاك از هر عيب و نقص ) و تعالى ( بالاتر از اينكه وصف شود ) دشمن دارد پير مرد نادان و داراى بسيار ستمگر و بىچيز متكبّر و گردنكش را ( رحمتش را از اينان باز ميدارد ) .
مرحوم مجلسىّ مىفرمايد : تخصيص جاهل و نادان بشيخ و مرد پير براى آنست كه جهل و نادانى از او زشتتر است چون روزگار درازى گذشته كه ممكن بود در آن علم و دانش بدست آورد ، و تخصيص ظلوم و بسيار ستمگر بغنىّ و دارا براى آنست كه چون غنىّ را بظلم و ستم حاجت و نيازى نيست ، ظلم و ستم از او ناپسنديدهتر ( از ظلم و ستم جز او ) است ، و تخصيص متكبّر و گردنكش به فقير و بىچيز براى آنست كه تكبّر و گردنكشى از او زشتتر است ، زيرا غنىّ هر گاه تكبّر كند براى او عذر و بهانه است در آن ، چون لازمهء غنى و توانگرى فخر و سرفرازى و عجب
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 18
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨