وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَا فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ ( 20 )
وآن روز كه آنهايى را كه كفر ورزيدهاند ، بر آتش عرضه مىدارند [ به آنان مى گويند : ] « نعمتهاى پاكيزه خود را در زندگى دنيايتان [ خودخواهانه ] صَرف كرديد واز آنها برخوردار شديد پس امروز به [ سزاى ] آنكه در زمين بناحق سركشى مىنموديد وبه سبب آنكه نافرمانى مىكرديد ، به عذاب خفّت [ آور ] كيفر مىيابيد . » ( 20 )