وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 21 )
وبرادر عاديان را به ياد آور ، آن گاه كه قوم خويش را در ريگستان بيم داد - در حالي كه پيش از أو وپس از أو [ نيز ] قطعاً هشداردهندگانى گذشته بودند - كه : « جز خدا را مپرستيد واقعاً من بر شما از عذاب روزى هولناك مىترسم . » ( 21 )