وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آَمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 17 )
وآن كس كه به پدر ومادر خود گويد : « أف بر شما ، آيا به من وعده مىدهيد كه زنده خواهم شد وحال آنكه پيش از من نسلها سپرى [ ونابود ] شدند . » وآن دو به [ درگاه ] خدا زارى مىكنند : « واي بر تو ، ايمان بياور . وعده [ وتهديدِ ] خدا حقّ است . » و [ لي پسر ] پاسخ مىدهد : « اينها جز افسانههاى گذشتگان نيست . » ( 17 )