سال هفتصد و چهل و هفتم :
قران سلطان پسر جغتاى پسر چنگيز در بلاد ماوراء النهر پادشاه بود ، و ولادت تيمور در زمان پادشاهى او بود ، و ظلم و ستم بسيار ميكرد ، أمير قزغن كه يكى از امراء عاقل پسنديده اخلاق بود بر او خروج كرد ، و در هفتصد و چهل و هفت او را از ميان برداشت ، و دولت خانان چنگيز ضعيف شد و مغلوب امرا گشتند بعزل ايشان معزول و بنصب ايشان منسوب شدند ، و أمير قزغن دانشمندچه اغلان را بخانى نصب نمود و بعد از دو سال او را شونقار كرده بياناوغلى را از نسل جغتاىخان كرد و مملكت بيمن معدلت أمير قزغن معمور شد ، و چون دوازده سال و كسري حكومت كرد در سنهء هفتصد و پنجاه و نه در شكارگاه بدست يكى از نزديكان خود كشته شد - لب .
سال هفتصد و چهل و هشتم :
فوت شمس الدّين محمود شارح منهاج بيضاوى و طوالع در هفتصد و چهل و هشت بوده - يافعي .
سال هفتصد و چهل و نهم :
وباء عظيم في ممالك مصر و الشام ، و فوت قاضى شهاب الدّين بن فضل اللّه ، و امام شمس الدّين محمود الاصفهانى شارح الطوالع ، و شهاب الدّين أحمد بن ايبك دمياطى من الحفاظ ، و تاج الدّين أحمد بن مكتوم ، و بدر الدّين حسن بن امام قاسم صاحب جمع اللّغات ، و قوام الدّين أحمد السكاكى - رومي .
سال هفتصد و پنجاهم :
ظهور دولت الجلاويّه في بلاد مازندران ، و انقراض ملوك باوند في طبرستان و موت علاء الدّين التركمانى من المشاهير ، و مظفر الدّين عمر بن وردى - رومي .
سال هفتصد و پنجاه و يكم :
شيخ جمال الدّين محمّد باكلنجار در هفتصد و پنجاه و هفت فوت شد - نفحات ملّا جامى بزرگ است . در كتاب مزارات شيراز در نوبه چهارم مذكور است : مولانا سراج الدّين حسن بن شيخ أبي بكر عالم فاضل اديب بود و معلّم سلطان جمال الدّين