آقاى سيّد حسن تقىزاده ، در دانشكدهء علوم معقول و منقول ، ص 19 .
425 / حاشيه س 6 / اميرى كه بفرمان يزدگرد اثيم بر حيره حاكم بود بنابر معروف نعمان بن امرئ القيس بن عمرو بن امرئ القيس بن عدىّ بوده است .
431 / 19 / به ظاهر از نظر معنى ميان « دشمنايگى » و « دشمنى » فرقيست ، گويى « دشمنايگى » حالت و صفت دشمنى است كه در طبيعت آدمى نسبت به كسى ، يا ميان دو تن نسبت به يكديگر ، قائم شده باشد ، و « دشمنى » عملى كه از آدمى از راه « دشمنايگى » نسبت به كسى سر بزند . و شايد در عبارت « فلان دشمنايگى از سر گرفت و دشمنى كرد » - كه جاى بجاى نظاير و اخوات آن را در متون نثرى قديم مىتوان يافت - اين فرق اندكى محسوستر افتد .
432 / 15 / . . . گشودن .
445 / 6 / . . . « كنز اللّغات » .
455 / 6 / . . . استعارهء تهكّميّه كه خود نوعى است از استعارهء عناديّه . . .
456 / 2 / . . . استعارهء تهكّميّه كه خود نوعى است از استعارهء عناديّه . . .
459 / 16 / سر وقت
460 / 16 / . . . « كنز اللّغات » .
464 / 16 / . . . الطّبّيّة . . .
465 / حاشيهء 2 ، سطر 2 / . . . اللّمعة الدّمشقيّة . . .
470 / س 12 ، بر روى كلمهء « بليغ » رادّهاى گذارده و در ذيل صفحه افزوده شود :
علماى فنّ بيان در مبحث « تقسيم تشبيه باعتبار ادات آن »
نفثة المصدور ( فارسى ) — صفحة 747
مساهمون: شهاب الدین نور الدین محمد زیدری نسوی
ص٧٤٧