364 / سطر آخر / اضافه شود :
رك : حواشى استاد مينوى بر « ترجمهء سيرت جلال الدّين » ص 365 و 366 .
370 / 11 / براى دريافت معنى درست « بميان انگشت فرورفتن » ، رك : ص 504 و 581 .
373 / 4 / افزوده شود :
براى اطّلاع بيشتر بر معنى لغوى و شرعى « أيّم » ، رك :
« الوساطة بين المتنبّى و خصومه » ص 79 .
374 / 8 / افزوده شود :
. . . جبّه و جامهاى كه بر روى جامهها براى دفع تأثير باران پوشند ، و به عربى ممطرة گويند ، و كرباس يا قماش پشمى يا ابريشمى براى اين جامه به كار مىبرده و ظاهرا آن را موم مىزدهاند ، و موم اندود بودن آن از بيت محمّد سعيد اشرف برمىآيد كه در بهار عجم در لغت ترى آمده است :
با تريهاى حسودان چرب و نرمى مىكنم * جامهء مومين بود آسيب باران را علاج
مأخوذ از حواشى « كليله و دمنه » مصحّح استاد مينوى ، ص 293 و 294 ، حاشيهء ناظر به س 8 ، با اندك تصرّف و تلخيص .
377 / 4 / بدرقه
385 / 10 / نور الدّين ( و بقولى سديد الدّين ) محمّد . . .
385 / 10 / بر روى كلمهء « عبّاس » رادّهاى گذارده و در ذيل افزوده شود :
جلال الدّين سيوطى در « الوسائل إلى مسامرة الأوائل » طبع بغداد