به درد خنده « 1 » پوشيده مىدارم ، و نافه « 2 » صفت از ميان خون جگر دمى خوش برمىآورم « 3 » ؛ مسامع شهان بذكر محامد خداوندى معطّر مىگردانم « 4 » ، و مجامع بنشر مآثرش معنبر « 5 » .
سخن آنكه : « طول العهد منس « 6 » » 510 گفت ، بنزديك « 7 » من ، بارى ، محض خلافست ، و حديث : « هرچه از چشم دور ، از دل دور 511 . » دور از إنصاف .
خطاب من با هر سحاب كه بدان طرف كشيده است : « هنيئا لك يا سحاب » 512 و جواب با هر « 8 » غراب « 9 » كه از آن جانب آمده است :
« يا وَيْلَتى أَ عَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هذَا الْغُرابِ
« - 1 »
»
513 و اللّه أعلم بالصّواب ، و إليه المرجع و المآب ، و إليه التّفويض ؛ إنّه بصير بالعباد ، و إليه المبدأ و المعاد 514 .
هامش
( 1 ) هت ، كر : بدزد خنده
( 2 ) هت ، سى ، كر : ناقه ، مى : ناله ، تصحيح قياسى است .
( 3 ) هت : مىآرم
( 4 ) كر : مىگردانم سخن آنكه
( 5 ) هت ، مى : معنبر مىگردانم
( 6 ) هت : ينسى
( 7 ) سى : نزديك
( 8 ) سى : جواب من باهر
( 9 ) متن مطابقست با : سى ، باقى نسخ : غرابى
( - 1 ) قرآن كريم : 5 / 34