و من مذهبى حبّ الدّيار لأهلها * و للنّاس فيما يعشقون مذاهب 490
أحبّ لحبّها تلعات نجد * و ما شغفى بها لو لا هواها 491
چه اگر آن خداوند كه روزنامهء وفا را « 1 » از اخلاق او برگيرند ، از سياهروزى من :
« يا لَيْتَ
« 2 »
بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ
« - 1 »
»
492 مىخواند ، بارى من بهر مقام كه هستم ( ع ) : « أرى أنّ دارا ، لست من أهلها ، قفر « 3 » » 493 خواهم خواند ، و اگر آن مخدوم كه نسخهء مكارم از شمائل او برند ( ع ) : « فشكر الدّهر يقضى « 4 » بالفراق » 494 مىگويد ، من بنده تا زندهام :
« تبّت يد الدّنيا و أحداثها « 5 » * كانت علينا بالنّوى قاضيه « 6 » » 495
هامش
( 1 ) متن مطابقست با : هت ، باقى نسخ : وقار
( 2 ) هت ، كر :
من كه يا ليت
( 3 ) اين مصراع در همهء نسخ مغلوطست ، از روى « ديوان أبى فراس الحمدانى » مصحّح سامى الدّهّان ج 2 ص 210 ، تصحيح شد .
( 4 ) كر : برند الدهر تقضى
( 5 ) جرّ « أحداث » بنابر اينست كه آن را به « الدّنيا » معطوف بدانيم ، و رفع آن بنابر آنكه به « يد » عطف گردد .
( 6 ) صدر اين بيت بدين صورت نيز در پارهاى از كتب ادب روايت شده است : « تبّا لدنيا و لأحداثها » ( يادداشت دانشمند جليل جناب آقاى سيّد هادى سينا )
( - 1 ) قرآن كريم : 43 / 38