صفت ايشان بودى ، گريزگاه جويان . زهى عار ، كه زهى در مقام مرامات از كمان بازنگرفتند ، و زار كار « 1 » ، كه در صفّ « 2 » كارزار لحظهاى بمحامات بازنايستاد « 3 » .
روزگارِ تيرِ يك يكشان نبود * همچنان با كيش مىانداختند
لاجرم ، تفرّقوا أيدى « 4 » سبإ 210 فى الأقطار ، كشوارد الأمثال فلم يلتق منهم بعدها « 5 » اثنان عند تنازل الأقران و تناوب الضّراب و الطّعان
« ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ . »
« - 1 » 211
افسوس كه بنامردى و ناجوانمردى سور و باروى ملّت و سوار ميدان سلطنت ، بانى اساس « 6 » جهانبانى و مضحك ثغور مسلمانى ، كه از نهيب او زهره در دل خاكساران آتشى آب مىشد ، بباد بردادند .
هرگز درنگ او بزمينى دو شب نبود * تا او قرار كرد جهان بيقرار شد
هامش
( 1 ) سى : كارى
( 2 ) هت ، مى : صفت
( 3 ) هت ، مى :
نايستاده
( 4 ) سى : كأيدى
( 5 ) همهء نسخ : تلتق بعدها ، متن از روى « تاريخ يمينى » ج 1 ص 310 تصحيح شد .
( 6 ) مى : سلطنت اساس
( - 1 )« ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ »: قرآن كريم : 11 / 115