رسيد اين تفصيل را نوشته است چون اين غلام بر خود واجب نموده است كه آنچه حقيقت حال است و فهميده و مىداند بىروپايى از احدى اگر همه عيوب خود منهم باشد ملاحظه نكرده عرضه دارم . نواب مؤيد الدوله در اين دو فقره افواج كه نوشته است على الظاهر درست نوشته ولى در حقيقت دو سه ملاحظه كرده است يكى تعويق بنيچه افواج كه اگر انجام پذير نباشد راه عذرى داشته باشند . ديگرى دوام و ثبات حكومت است و ثالثا امسال افواج را زودتر از سر واكردن و شش ماهه محلى اول سال را براى وجوهات نقدى و دست و پاكردن ملاحظه نمودهاند . عرض اين غلام اين است كه اگر حقيقتا تشريففرمايى اعليحضرت شاهنشاه روحنا فداه به سفر خوزستان و گندمان خواهد شد در جواب ايشان تكليف ديگر وارد مىآيد كه عرض كرده به قاعده خواهم نوشت كه پسند خاطر مبارك گردد . اگر باز ييلاقات شهرستانك و اين نزديكىها خواهد بود باز تكليف ديگر و جواب ديگر دارد كه نوعى در هردو صورت ترتيب فوجها را مىتوانم بدهم كه عمل بنيچه بهم نخورد و راه عذر ايشان چه باشد و هم آمدن افواج و خدمات سرحدى معوق نماند . هرچه در اين باب مقرر مىفرمايند اطاعت بشود و اگر مقرر مىفرمايند ترتيبى كه در فوجها داده مىشود در هردو صورت خيال كرده بنويسد در زمان شرفيابى حضور مبارك به خاك پاى مبارك عرضه دارد و يا اگر صريحا به هرچه حكم فرمايند اطاعت نمايد .
امر الاقدس الاعلى مطاع
[ 15 نامه نصرت الدوله به شاه در خصوص مخارج افواج و وضعيت استرآباد ، گيلان و اصفهان - 1286 ق ]
قربان خاك پاى مباركت شوم اين ضررهاى امسال از جهت گيلان و اصفهان و بىپولى زبان غلامان را از عرض كوتاه و عاجز نموده است . اين فدوى كه در عمل استرآباد عرضها كرده بود و به پاييز و ميزان سال آينده قرار داده بود و از حالا در فكر و ترتيب قشونى آن وقت مىباشد محض از بىپولى و اين خسارتها بود كه از ترس امسال را و اين ميزان را عرض نكرده و پيش نينداخت اما چقدر موقع كار به دست آمده و آن تهيه و تداركى چه از قشونى و غيره هم امسال محال است به دست بيايد و به هيچوجه مقدور نخواهد بود ، زيرا افواج را همه در كار هستيم كه الزم و اهم كار دولت است و از همهچيز دولت واجبترين كار است نمىشود افواج زياد حركت داد ، اما اگر راى و همت